عاقبت بیماران دوقطبی که درمان را رها میکنند، چیست؟
رها کردن درمان اختلال دو قطبی، اغلب پیامدهای سنگینی به همراه دارد؛ مطالعهای در سال 2021 نشان داد که بیماران بای پولار بدون درمان مداوم، 70% بیشتر در معرض اپیزودهای شدید شیدایی یا افسردگی قرار میگیرند. بدون مداخله، این بیماران ممکن است با انزوای اجتماعی، مشکلات مالی و حتی بستری شدن مواجه شوند.
اکثرا بیمارانی که پس از چند سال مصرف دارو، درمان را کنار میگذارند؛ دچار اپیزودهای شیدایی با فاصله کم میشوند؛ و اغلب درگیر تصمیمات مالی نادرست و حتی از دست دادن شغلشان میگردند. پایبندی به درمان اختلال دوقطبی، کلید جلوگیری از این پیامدها میباشد. Untreated Bipolar Disorder | Unmedicated Bipolar Disorder
بیماران دوقطبی با چه چالشهایی در آینده روبرو هستند؟
بیماران دوقطبی در بلند مدت با چالشهای متعددی دست و پنجه نرم خواهند کرد. احتمال بازگشت و شدت یافتن دورههای شیدایی و افسردگی، یکی از نگرانیهای اصلی محسوب میشوند. طبق مطالعهای در سال 2023 توسط دکتر گودوین، حدود 50% بیماران حتی با درمان، حداقل یک دوره نوسان خلقی در هر 5 سال تجربه میکنند. این نوسانات خلقی، میتوانند فرسایش عملکرد شغلی، خانوادگی و اجتماعی را به دنبال داشته باشند.
علاوه بر این، اختلال در تصمیم گیری و قضاوتهای حیاتی، یکی دیگر از چالشهای بیماران بای پولار در طولانی مدت است. در فاز شیدایی، بیماران ممکن است تصمیمات پرخطری مانند سرمایه گذاریهای غیر منطقی یا رفتارهای مخاطره آمیز بگیرند. این مسائل، همراه با انزوای اجتماعی ناشی از نوسانات خلقی به سمت افسردگی، منجر به پیچیدهتر کردن آینده بیماران خواهند شد. برای مدیریت این چالشها، مشاوره با دکتر دوقطبی در تهران و استفاده از روشهای روان درمانی در کنار تعهد به درمان دارویی، توصیه میشود. The challenges of living with bipolar disorder
طول عمر بیماران دوقطبی | آیا این اختلال امید به زندگی را کاهش میدهد؟
اختلال دوقطبی به دلیل آمار بالای خودکشی و رفتارهای پر خطر، میتواند بر امید به زندگی تأثیر بگذارد. بر اساس مطالعات منتشر شده در سال 2019، افراد مبتلا به اختلال دوقطبی، 10 تا 30 برابر بیشتر از جمعیت عمومی در معرض خطر خودکشی قرار میگیرند. حدود 20% از این بیماران به دلیل خودکشی جان خود را از دست میدهند؛ و 20 تا 60% حداقل یک بار اقدام به خودکشی میکنند. Life expectancy in bipolar disorder – PubMed
بیماریهای جسمی نیز، همزمان کیفیت زندگی را تحت تأثیر خود قرار میدهند. بیماران دوقطبی اغلب با مشکلاتی مانند چاقی، بیماریهای قلبی و ناهنجاریهای تیروئیدی مواجه میشوند؛ که میتوانند طول عمر را کاهش دهند. با این حال، مدیریت این بیماریها با معاینات منظم و سبک زندگی سالم، میتواند به بهبود عاقبت بیماران کمک شایانی به عمل آورد. در جدول زیر، برخی از این بیماریها و تأثیراتشان آورده شده است:
| بیماری جسمی | تأثیر بر بیماران دوقطبی | شیوع تقریبی |
| چاقی | افزایش خطر بیماریهای قلبی و دیابت | 30 تا %50 |
| بیماریهای قلبی | کاهش امید به زندگی تا 10 سال | 20 تا %30 |
| ناهنجاریهای تیروئیدی | تشدید نوسانات خلقی و کاهش کیفیت زندگی | 15 تا %20 |
بیماران دوقطبی در سنین بالا چگونه زندگی میکنند؟
زندگی بیماران دوقطبی در سنین بالا، به شدت به مدیریت بیماری در سالهای گذشته وابسته میباشد. تجربه سالمندان دوقطبی نشان میدهد که با درمان مداوم، بسیاری از آنها توانستهاند از زندگی رضایت بخشی بهره مند شوند. با این حال، برخی سالمندان به دلیل عوارض طولانی مدت داروها یا نوسانات خلقی مکرر، با چالشهایی مواجه میشوند.
علاوه بر این، تغییرات مغزی و شناختی نیز در این گروههای سنی، بیشتر از سایرین نمایان میشود؛ زیرا مطالعات نشان میدهند که بیماران دوقطبی در سنین بالا، ممکن است کاهش عملکرد شناختی، مانند مشکلات حافظه یا تمرکز را تجربه کنند. این تغییرات میتوانند با روشهای زیر مدیریت شوند:
- جلسات روان درمانی مثل روش شناختی رفتاری (CBT)
- تمرینات مغزی و فعالیتهای شناختی
- حمایتهای اجتماعی و خانوادگی
- معاینات منظم برای بررسی عوارض دارویی
عاقبت بیماران دوقطبی، به شدت در گرو مدیریت صحیح این اختلال میباشد. با پایبندی به درمانهای دارویی و روان شناختی، بسیاری از بیماران میتوانند زندگی پرباری داشته باشند؛ و از چالشهای این اختلال با موفقیت عبور نمایند. در واقع کلید موفقیت، در ایجاد تعادل در زندگی و دریافت حمایتهای لازم نهفته است. اگر شما یا عزیزانتان با این اختلال مواجه هستید، مشورت با متخصصان و پایبندی به برنامه درمانی، میتواند آیندهای روشنتر را برای شما رقم بزند.
یک پاسخ
دولت و مسئولان بایستی باهزینه های رایگان دکترودرمان به بیماران کمک کنند دریک کشور پیشرفته و متمدن درست مدیریت شوند